Substancje halucynogenne



Są to środki stosowane w celu osiągnięcia odmiennego staniu świadomości. Działają na sferę psychiczną ośrodkowego układu nerwowego powodując zmianę nastroju, pobudzenie ruchowe oraz halucynacyjne tzn. rożnego rodzaju doznania zmysłowe. Są to zaburzenia psychiczne prowadzące do utraty zdolności realnej oceny rzeczywistości. Zażywanie substancji halucynogennych może doprowadzić do poważnych urazów psychicznych oraz zaburzeń takich jak paranoje, a nawet schizofrenia. W następstwie przewlekłego zażywania może pojawić się zespół objawów halucynogennych nawet po odstawieniu środka.


LSD (dwuetyloamid kwasu lizergowego)

Uzyskiwany jest metodą syntetyczną. Na rynku występuje w bardzo różnej postaci: krystaliczny proszek, maleńkie tabletki, kolorowe znaczki, cukierki, żelki, tubki do nasączania kostek cukru. Do organizmu wprowadzany jest głównie drogą doustną. Dobrze rozpuszcza się w ślinie. Metabolizuje się w wątrobie, w moczu wykrywany jest do 120 godzin po zażyciu. Działa zwiększając poziom serotoniny w neuronach. Po zażyciu pojawia się zaburzenie orientacji czasowo-przestrzennej oraz halucynacje wzrokowe i słuchowe.

LSD silnie uzależnia psychicznie, powoduje stan w którym konieczne jest przyjmowanie narkotyku w cel zapewnienie dobrego samopoczucia i przyjemności. Nie powoduje uzależnienia fizycznego. Nie występuje zespół abstynencyjny. LSD negatywnie wpływa na przebieg ciąży, powoduje poronienia lub uszkodzenia płodu. Tzw. odlot po zażyciu LSD może trwać od 8 do 12 godzin. W tym czasie niektóre osoby wymagają pomocy.


Grzyby halucynogenne

Występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Arktyki i Antarktydy. Najczęściej występującym jest grzyb z rodziny łysiczka lancetowata (tzw. cierniówka, czepek wolności).

Spożycie ok. 10 dużych grzybków powoduje pojawienie się barwnych obrazów o zamglonych, ruchomych konturach, dziwnych formach i kolorach. Zmiany w funkcjonowaniu psychofizycznym trwają do kilku godzin po zażyciu. Najczęściej grzyby spożywane są na surowo w kanapkach, suszone-które się żuje, lub gotowane-wtedy wypijany jest wywar. Przy podaniu dożylnym mogą wystąpić wymioty, bóle mięśni, obniżenie temperatury.


Bieluń dziędzierzawa

Jest to roślina wolno rosnąca, dlatego łatwo dostępna. We wszystkich częściach bielunia występują alkaloidy tropinowe z których podczas suszenia tworzy się atropina i skopolamina.

Po zażyciu większych dawek pojawiają się pobudzenie psychoruchowe i niepokój a nawet drgawki. Następnie pojawiają się halucynacje i zaburzenia świadomości. Charakterystyczne jest rozszerzenie źrenic, zniesienie reakcji na światło, zaburzenia widzenia. Skóra i błony śluzowe są zaczerwienione i suche, zmniejsza się wydzielanie potu. Mogą występować nudności i wymioty.

Bieluń jest środkiem silnie trującym. Średnia śmiertelna dawka zawartej w roślinie skopolaminy wynosi 0,1-0,2 gramów. Zdarzały się przypadki przeżycia po doustnym zażyciu nawet 0,3-0,5 gramowej dawki skopolaminy, ale też przypadki zgonów nawet już po dawce 1 miligramowej. Ma to związek ze znacznymi, indywidualnymi wahaniami we wrażliwości na skopolaminę.


Fencyklidyna PCP

Jest jednym z najsilniejszych narkotyków. Charakteryzuj się tym, że po zażyciu mogą wystąpić objawy imitujące objawy charakterystyczne dla wszytych środków narkotycznych. Występuje w postaci białawego, krystalicznego proszku dobrze rozpuszczalnego w wodzie. Objawy zażycia to halucynacje słuchowe i wzrokowe. U osób zażywających obserwuje się stany od pobudzenia do depresji. Powoduje głównie uzależnienie psychiczne, rzadziej fizyczne. Często dodawana jest do marihuany aby zwiększyć jej działanie. W przewlekłym zatruciu występują zaburzenia mowy, pamięci i koncentracji. Mogą się one utrzymać do roku po zaprzestaniu zażywania środka.


Ketamina

W medycynie stosowana jako lek przeciwbólowy i znieczulający. Ma postać białego, krystalicznego proszku. Jako narkotyk zabarwiana jest na zielono, fioletowo lub czerwono. Zażywana doustnie, wstrzykiwana dożylnie lub wąchana. Po przyjęciu występują zaburzenia mowy, słuchu i wzroku, pobudzenie psychoruchowe ze wzmożonym napięciem mięśniowym. Może powodować drgawki, zaburzenia krążenia a nawet śpiączkę. Zażywanie ketaminy wiąże się z dużym niebezpieczeństwem, ponieważ często pod jej wpływem dochodzi do uszkodzeń ciała, czego zażywający nie czuję ze względu na właściwości znieczulające narkotyku.


Meskalina

Jest podstawowym alkaloidem o działaniu psychotropowym występującym w kaktusie –peyote. Z peyotu produkuje się proszek lub wyciąg zawierający meskalinę. Może być również produkowana syntetycznie w postaci krystalicznego proszku, tabletek, kapsułek lub ampułek. Zażywa się ją doustnie, pali bądź wstrzykuje. Wywołuje ona niezwykle barwne halucynacje wzrokowe, połączone z utratą poczucia czasu i przestrzeni. Stan ten pojawia się po ok. godzinie od przyjęcia i może trwać 6-12 godzin. Niewielkie jednak przedawkowanie doprowadzić może do bólu, zawrotów głowy, uczucia gorąca i zimna a nawet śmierci w wyniku paraliżu układu oddechowego. Bardzo często pojawiają się drgawki, pobudzenie ruchowe, uczucie strachu, myśli samobójcze, pobudzenie seksualne.


Gałka muszkatołowa

Powszechnie używana jest jako przyprawa do różnego rodzaju potraw. W jej składzie ok. 10% stanowią olejki eteryczne zawierające toksyczną substancje o działaniu pobudzającym oraz halucynogennym. Dawka halucynogenna to 1-3 gałki. Halucynacje pojawiają się po od 3 do 6 godzin od spożycia i ustępują po ok. 24 godzinach. Towarzyszy im niepokój, pobudzenie psychoruchowe, drgawki senność a nawet śpiączka.


Katyna

Jest to alkaloid występujący w roślinie kath. Z jego liści wytwarzany jest napar do picia. Działa pobudzająco podobnie jak amfetamina. W większych ilościach powoduje halucynacje. Zaraz po spożyciu pojawia się przekrwienie spojówek, zaczerwienienie twarzy, przyśpieszenie czynności serca i wzrost ciśnienia tętniczego. Powoduje uzależnienie psychiczne które objawia się stanami euforii i niepokoju, bezsennością i zmniejszeniem apetytu.


Pokrzyk wilcza jagoda

Jest to roślina wieloletnia z rodziny psiankowatych. Zawiera duże ilości alkaloidów tropinowych. Rośnie w lasach, zwaliskach starych murów, na gruzach, w miejscach zacienionych. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Owocem pokrzyku jest czarna jagoda wielkości wiśni. Alkaloidy rodanowe występują we wszystkich częściach rośliny. Roślina ta ma właściwości lecznicze i trujące zarazem.

Chemiczna substancja pokrzyku wilczej jagody zwana atropiną, rzeczywiście powoduje rozszerzanie źrenic, i jest wykorzystywana przez okulistów do tych właśnie celów. Pokrzyk wilcza jagoda zawiera również dwie inne cenne substancje – skopolaminę oraz hyoscyaminę – które, podobnie jak atropina, posiadają właściwości uspokajające oraz działają jako środek rozluźniający mięśnie gładkie. Indywidualnie lub w kombinacji, składniki pokrzyku wilczej jagody (uzyskane z liści i korzenia) są głównymi składnikami w różnego rodzaju leków przeciwskurczowych przepisywanych w dzisiejszych czasach w leczeniu dolegliwości jelitowych, takich jak rozwolnienie, podrażnienia okrężnicy czy wrzodów trawiennych.

W celach nie medycznych z liści i owoców sporządza się herbatki powodujące halucynacje. Przedawkowanie powoduje zaburzania świadomości, drgawki, wysoką temperaturę, śpiączkę. Może doprowadzić do porażenia ośrodka oddechowego. Zatrucia pokrzykiem są bardzo niebezpieczne dla życia i zdrowia.


Lulek czarny

Roślina roczna lub dwuletnia, spotykana w ogrodach oraz jako roślina stanowisk ruderalnych. Owocem jest sucha torebka z otwierająca się czapeczką. We wszystkich częściach rośliny występują alkaloidy tropinowe. Również wszystkie części rośliny są trujące, najbardziej korzeń, a z części nadziemnej nasiona. W stanie halucynacji wywoływanych przez liście lulka dominuje duże pobudzenie ruchowe, co jest charakterystyczne i odróżnia te zatrucia od zatruć pokrzykiem lub bieluniem. Przy miejscowym zastosowaniu mogą wystąpić objawy skórne, np. obrzęki, czerwone plamy i wyrzuty, swędząca i piekąca pokrzywka, może dojść do obrzęków rąk i nóg.


Objawy zażywania halucynogenów:

  • rozszerzenie źrenic;
  • wzrost ciśnienia krwi;
  • obniżenie popędu seksualnego;
  • nadwrażliwość na bodźce;
  • nieprawidłowa percepcja czasu i przestrzeni;
  • halucynacje szczególnie wzrokowe;
  • zmiany świadomości, urojenia;
  • zaburzenia toku myślenia;
  • wahania nastroju od błogostanu do przygnębienia;
  • zaburzenia psychoruchowe, zaburzenia mowy, mimowolne ruchy rąk i nóg oraz zaburzenia mimiki.

Objawy ciężkiego zatrucia:

  • bardzo wysokie ciśnienie krwi;
  • zaburzenia pracy serca;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • stany lękowe;
  • intensywne halucynacje.

Wszelkie prawa zastrzeżone
dla Pozytywni w Tęczy 2010 ©
Serwis współfinansowany przez:
Miasto Stołeczne Warszawa

Projekt i wykonanie materiałów graficznych
kampanii reklamowej - agencja interaktywna
spinacz.com